Polskie Stowarzyszenie Psychanalityków Jungowskich

Superwizja

Polskie Stowarzyszenie Psychanalityków

Superwizja

Superwizja stanowi integralny element praktyki psychoanalizy jungowskiej.
Jest przestrzenią, w której doświadczenie kliniczne może zostać poddane refleksji, pogłębieniu i wspólnemu namysłowi.

W Polskim Stowarzyszeniu Psychoanalityków Jungowskich traktujemy superwizję jako proces oparty na dialogu, wspierający rozwój analityka, a jednocześnie służący dobru pacjenta.

Analityczki i analitycy

Czym jest superwizja?

Superwizja to spotkanie dwóch (lub więcej) perspektyw klinicznych, w którym możliwe staje się:

  • zatrzymanie się nad procesem terapeutycznym,

  • rozpoznanie dynamiki nieświadomej w relacji terapeutycznej,

  • refleksja nad przeniesieniem i przeciwprzeniesieniem,

  • poszerzenie rozumienia materiału klinicznego.

W podejściu jungowskim szczególne miejsce zajmuje praca z obrazem, symbolem i procesem nie tylko na poziomie interpretacji, ale także doświadczenia.

Jak pracujemy?

Superwizja w PSPJ opiera się na:

  • uważności na proces psychiczny pacjenta i terapeuty,

  • szacunku dla indywidualnego stylu pracy analityka,

  • integracji różnych poziomów doświadczenia (emocjonalnego, symbolicznego, relacyjnego, somatycznego),

  • refleksji etycznej i klinicznej.

To przestrzeń, w której możliwe jest zarówno pogłębianie rozumienia, jak i zatrzymanie się w tym, co niejasne, trudne lub poruszające.

Dla kogo?

Z superwizji mogą korzystać:

  • psychoterapeuci i analitycy jungowscy,

  • osoby w trakcie szkolenia,

  • specjaliści pracujący z pacjentami, zainteresowani podejściem jungowskim.

Formy superwizji

Oferujemy:

  • superwizję indywidualną,

  • superwizję grupową,

  • seminaria przypadków.

Superwizja nie jest miejscem oceny, lecz przestrzenią myślenia, w której to, co w pracy terapeutycznej splątane, może stopniowo nabierać sensu.